Stem kwijt of sprakeloos?


Stem kwijt
Volgens de doktersassistente heerst het… Tenminste dat vertelde zij mij aan de telefoon toen ik met moeite wat geluid uit mijn keel wist te brengen en zo duidelijk kon maken wat ik mankeerde. Een venijnig virusje zorgt ervoor dat veel mensen nu even geen stem hebben.

Juist nu. In de tijd van advent in een tijd van verwachting, ben ik mijn stem kwijt. Afgelopen zondag in de kerkdienst kon ik niet meezingen. Want het was geen gehoor. Ik klonk als dat hijgend hert dat aan de jacht was ontkomen. En dat beetje valse lucht dat nog langs een stemband kwam, produceerde meer het geluid van een krakende deur dan dat prachtige volle en warme stemgeluid wat jullie normaal van mij gewend zijn.
Dus zwijgzaam mee in de aanbidding die de andere wel deden.

Zacharias en Elisabeth
Ik moest deze week denken aan (de arme) Zacharias. Want als iemand op ongunstig moment zijn stem kwijt was dan was hij het wel. Voor de mensen die Zacharias, de oom van Jezus, niet kennen zal ik hem even kort introduceren:

Lucas begint zijn verhaal met Zacharias. Hij was priester, die leefde in de tijd toen Herodus in Judea was. Hij behoorde tot de priesterafdeling van Abia. Zijn vrouw Elisabeth kwam net als haar man uit het priestergeslacht van Aäron. Zacharias en Elisabeth waren goede mensen, die zich stipt aan Gods wetten hielden. Zij hadden geen kinderen, omdat Elisabeth onvruchtbaar was. Op het moment dat dit verhaal begint waren zij al erg oud.
(Lucas 1 vers 5-6 HTB)

Zacharias had op een dag dienst in de tempel. In de tempel was een ruimte dat het heiligdom van God was. Daar mocht maar één priester tegelijk naar binnen, en onder strenge voorschriften en regels. Welke priester daar naar binnen ging werd duidelijk door een loting. En Zacharias had die dag prijs. Hij ging het heiligdom van God binnen om een reuk offer te brengen. Een bijzondere taak.

Terwijl hij in het heiligdom bezig was, stonden op het tempelplein vele mensen te bidden. Plotseling zag Zacharias een engel van de Here staan, rechts van het altaar waarop het wierook werd gebrand. Hij wist niet wat hem overkwam en werd bang.
De engel zei: “Wees niet bang, Zacharias. Ik ben gekomen om u te vertellen dat God uw gebed heeft verhoord. Uw vrouw Elisabeth zal een zoon krijgen en u moet hem Johannes noemen…
… Zacharias zei tegen de engel: “Moet ik dit zomaar geloven? Ik ben immers al oud en mijn vrouw ook!”

Toen zei de engel: “Ik ben Gabriël en leef heel dicht bij God. Hij heeft mij naar u toegestuurd om u dit te vertellen, maar u wit mij niet geloven. Daarom zult u vanaf nu niet meer kunnen spreken. Pas als het kind geboren is, zult u weer kunnen spreken. Want wat ik heb gezegd, zal precies op tijd uitkomen.”
(Lucas 1 vers 10-13 en 19-21 HTB)

Wel of geen straf?
Als ik dit verhaal op mij in laat werken en het hele gedeelte lees vraag ik mij af wat er nu precies in dat heiligdom van God is gebeurd. Want het lijkt wel een straf die de engel Zacharias hier oplegt, omdat Zacharias een engel tegenspreekt of in ieder geval niet gelooft.

Maar wat verwacht je dan? Zacharias had toch wel een beetje gelijk? Lucas schrijft dat zij op dat moment al heel oud waren. Hijzelf zegt dat ook tegen de engel.
Het gaat hier om twee oude mensen, twee goede oude mensen. In de Statenvertaling staat: Zij waren beiden rechtvaardig voor God, wandelde in al de geboden en rechten des Heeren onberispelijk.
Als ik dit vrij mag vertalen staat er: Zij hadden God lief en God had hen lief.

En dan toch een straf van meer dan negen maanden. Negen maanden geen stem hebben als priester is al niet ideaal. Maar thuis had hij ook een zwangere bejaarde dame zitten die hij niet kon vertellen wat hem bezig hield. Of kon doorvragen als hij niet snapte wat zijn vrouw wilde eten op die gekke momenten dat zij ineens honger had.

Of was het geen straf maar een consequentie van wat er in dat heiligdom was gebeurd? Want de woorden die Gabriël sprak kun je lezen als een logisch gevolg wanneer je in aanraking komt met Gods heiligheid. Want de engel geeft zijn gestalte een Naam en reden van zijn bestaan: Ik ben Gabriël en leef heel dicht bij God!

Sprakeloos.
Johannes schrijft dat niemand God ooit heeft gezien. Mozes heeft een glimp opgevangen van zijn Majesteit, met als gevolg dat zijn gezicht ging stralen. Zelfs zo dat hij zijn gezicht moest bedekken voor de andere mensen.
Ik geloof niet dat het een straf is die Zacharias daar kreeg. Maar hij was in aanraking gekomen met een liefhebbende God die alles heeft geschapen, en daar word je stil van. Zo stil en sprakeloos dat je beseft dat Hij het is die Zijn plan onder controle heeft en Zijn werk doet, soms door dingen die onmogelijk lijken. Zoals de geboorte van Johannes de Doper.

Zacharias werd even de mond gesnoerd zodat belangrijke hemelse plannen uitgevoerd konden worden. Want er stond nogal wat te gebeuren in die tijd! God was zich klaar aan het maken om Zijn Zoon te sturen.

Misschien moet ik zelf ook eens wat vaker stil zijn, zodat God zijn plan door mij duidelijk kan maken. Zonder dat ik er doorheen tetter.

(Bron afbeelding: www.freshgadgets.nl)

You may also like

Stress counseling

Wat zoek je?

LEAVE A COMMENT

Over Arend

Arend

Arend

Arend is personal coach en interkerkelijk spreker die iedereen wil motiveren het beste uit zichzelf te halen door hen in contact te brengen met de Bijbel, Gods Woord.