Samen de zee in


***NIEUW BEKIJK HIER DE VIDEOPREEK***

Tijdens de Muskathlon in Sumba die ik twee weken geleden heb meegemaakt had Compassion een funday at the beach georganiseerd. Een spelletjesdag waar alle sponsorkinderen met hun sponsors op het strand waren. En Ariël, ons sponsorkindje, was er ook.
De locatie was een prachtig bountystrand met een strak blauwe zee. Die zee met zijn zoute smaak, misschien wel met zijn bittere smaak. Want Ariël zag voor het eerst van zijn leven de oceaan en het strand. Het drong daar tot mij door dat Ariël die dag een ervaring rijker en ook een illusie armer moest zijn. Want hoe prachtig hij het ook vondt en hoe ik, bijna als vader, Ariël zag spelen als een prima gezond kind van acht jaar oud. Die oceaan was ook de grens van zijn bestaan. ‘Verder dan dit is er niet’. Niet in de komende tien jaar in ieder geval. Op dit prachtige strand lag de grens van zijn wereld. Het illustreerde zijn bestaan.

‘Tot hier en niet verder. Want de golven van onrecht spoelen je gewetenloos weer terug op de plek waar je was, terug op de plek waar je hoort! Of die zee van onrecht verzwelgt je en laat je verdwijnen. Want zo zijn vele je voorgegaan.’

En terwijl Ariël met zijn beste vriendje aan het spelen was hield ik hen nauwlettend in de gaten. De oceaan was verraderlijk en de stroming sterk. Maar de kids speelde er blij in en maakte op hun manier kennis met de zee. Op een gegeven ogenblik kwam de, inmiddels wat ontdooide Ariël, op een idee.

“De Oceaan kwakt mij steeds terug op het strand, maar als ik nu op jouw arm mag zitten. En jij loopt de zee in tot ik stop zeg. Dan kunnen we  veel meer aan en gaan wij verder dan de rest. Opgeven is geen optie.”

Zo gezegd zo gedaan. Tot borsthoogte liep ik met Ariël de oceaan in en pakte wij de ene golf na de andere. Iedere keer als er een golf aankwam voelde ik de armpjes van Ariël om mijn nek zich stevig tegen mij aandrukken en in vol vertrouwen haalde hij diep adem en ging kopje onder. Wetende dat hij weer boven zou komen.

Ik moest denken aan de woorden uit Jesaja:

“Wees niet bang, want ik zal je vrijkopen,
Ik heb je bij je naam geroepen, je bent van Mij!
Moet je door het water gaan – Ik ben bij je;
of door rivieren – je wordt niet meegesleurd.

Want Ik, de HEER, ben je God,
de Heilige van Israël, je redder!
(Jesaja 43 vers 1b-3)

Later realiseerde ik mij dat God mij iets heel bijzonders had laten ervaren. Iets van Zijn Vaderhart. Die zoveel van deze kinderen houdt, die zoveel van mij houdt die zoveel van jullie houdt en zachtjes in je oor fluistert:

“Opgeven is geen optie. Als jij op mijn arm rust en niet in je eentje de golven wilt weerstaan komt het wel goed. Ik ben bij je. Wees niet bang. Ik ben jouw God, jouw Vader Jouw vriend. Laat mij je gebruiken om een verschil te maken, stap met mij wat verder die diepe zee van onrecht in en wees een houvast voor de allerarmste.

Ik wil je laten zien wat Mijn hart breekt, laat mij jouw hart ook zacht maken, de ogen van jouw hart openen om je onder spanning te zetten en jou als doeltreffend middel in te zetten. Dat is mijn verlangen met jou. Dan kan ik Mij aan je openbaren. Laten zien waar het echt omdraait. Hou je aan mij vast en laat mij in je werken. Dat is het hart van het evangelie van Mijn Zoon Jezus. Dat je in ziet dat je het niet alleen kunt, je hebt een verlosser nodig. Waar jij jezelf tegenaan mag drukken als de golven in jouw leven genadeloos over je heen lijken te spoelen. Wanneer niets of niemand je lijkt te sparen of te ontzien Ik ben bij je! Ik houd van jou en wacht op je. Ik geef je nooit op dat is voor Mij geen optie!
Jij bent zo kostbaar in Mijn ogen, zo waardevol en Ik houd zoveel van je” (Jesaja 43 vers 4)

 

You may also like

LEAVE A COMMENT

Over Arend

Arend

Arend

Arend is personal coach en interkerkelijk spreker die iedereen wil motiveren het beste uit zichzelf te halen door hen in contact te brengen met de Bijbel, Gods Woord.