Ach, het is een gave


 

Wij Nederlanders zijn nogal gematigd als het gaat om complimenten geven en ontvangen. Wat dat betreft zit het Calvinistische gedachtengoed er nog behoorlijk in.

“Dus wanneer je een aalmoes geeft, bazuin dat dan niet rond, zoals de huichelaars doen in de synagogen en op straat om door de mensen geprezen te worden. Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen. Maar als je aalmoezen geeft, laat dan je linkerhand niet weten wat je rechter doet. Zo blijft je aalmoes in het verborgene, en jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen.”
(Mattheüs 6: 2-4)

Maar aan de andere kant vind ik het ook mooi om de mensen te laten zien en horen wat die ‘aalmoezen’ van de Muskathlon teweeg hebben gebracht.

En ik denk nog vaak terug aan de ontmoeting met mijn sponsorkindje Ariël, mijn kleine grote held uit Sumba, en zijn gezin. De gesprekken die ik mocht hebben met zijn ouders over de moeite en zorgen die zij hebben om alles draaiende te houden. Zeker nu de vader des huizes blijvend gehandicapt is door de val uit een boom waardoor hij zijn been brak. Hierdoor moet moeder, die ook al op leeftijd is, al het zware werk op het land doen. Of ze nu wil of niet.

Want wat als het werk te zwaar wordt en er niet meer genoeg binnenkomt? Wat als door het regenseizoen weer een oogst mislukt? Wat als de schuldeisers komen?
Maar ondanks alle moeite en hulpeloosheid bleef er ruimte voor dankbaarheid. Tijdens onze ontmoeting toonden zij die dankbaarheid op allerlei manieren. Ik kreeg een prachtige omslagdoek, een goed gevulde tafel met eten en een (levende) kip.

Het feit dat hun zoon Ariël een sponsor had, was voor de ouders een wens die in vervulling was gegaan. Ariël mocht zelf gaan bouwen aan een mooie en hoopvolle toekomst. Hij mag nu eindelijk kind zijn en naar school gaan.
Wat die impact van ongeveer een euro per dag zou zijn had ik nooit kunnen beseffen. Tot dat…

Ik daar in dat donkere en vochtige  huisje stond. Gemeubileerd met een tafel, een paar stoelen en een bankje. Daar waar ik de vermoeide ouders in de ogen keek. In de ogen van ouders die een gezin probeerden te onderhouden van 6 euro per maand. In dat huisje waar medische hulp voor vader financieel niet mogelijk was, waardoor hij nooit meer normaal zal lopen.

Als ik al die herinneringen de revue laat passeren: de ontmoeting in het huis van Ariël, het samen spelen op het strand, het lopen van de marathon, de brieven die over en weer gestuurd zijn en de gebeden.

 

 

 

 

 

 

 

Dan besef ik dat er vele malen meer schuilgaat achter ‘die aalmoes’ van het sponsoren van een kind dan enkel de automatische incasso.

Die aalmoes die ik soms zag als ‘een offer’ is eigenlijk een enorme zegen.
Zonder dat altijd te beseffen is die euro per dag dát luisterende oor en die hand op de schouder op het juiste moment. Dat bord met eten en die slok water om de dorst te lessen.
Het is dat onmisbare idee dat er altijd iemand is die aan je denkt, die je de kracht geeft om door te gaan.
Het is de Goddelijke opdracht om naar elkaar om te zien. Met hongerigen je brood te delen en mensen die geen kleding hebben te kleden. Het is de mogelijkheid om een verschil te maken in een wereld vol van nood!
Als we dat doen:

“Dan breekt je licht door als de dageraad,
je zult spoedig herstellen.
Je gerechtigheid gaat voor je uit,
de majesteit van de Heer vormt je achterhoede.”
(Jesaja 58 vers 8)

God ziet meer dan wij kunnen zien. Geniet ervan als Hij jou de Gave van Geven heeft gegeven.

 

 

You may also like

Stress counseling

Wat zoek je?

LEAVE A COMMENT

Over Arend

Arend

Arend

Arend is personal coach en interkerkelijk spreker die iedereen wil motiveren het beste uit zichzelf te halen door hen in contact te brengen met de Bijbel, Gods Woord.